Την υποδεχτήκαμε με λαχτάρα στην πόλη μας. Για 15 ημέρες και νύχτες επούλωσε πληγές, γέννησε ιδέες κι έδωσε νέα σταθερά στη ζωή μας. Απόψε, μας αποκαλύπτει τα μυστικά της, σε μια γιορτή μύθου και ονείρου στην πλατεία Μικρασιατών.

Την κωμωδία του Κάρλο Γκολντόνι «Η ΛΟΚΑΝΤΙΕΡΑ», παρουσιάζει το καλοκαίρι του 2010 η «5η ΕΠΟΧΗ». Η κωμωδία ανεβαίνει σε απόδοση- σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη, σκηνικό-κοστούμια Γιώργου Πάτσα, μουσική Θοδωρή Οικονόμου, κινησιολογική επεξεργασία-χορογραφία Έλενας Γεροδήμου και φωτισμούς Νίκου Σωτηρόπουλου. Στην νέα σκηνική πρόταση της «5ης ΕΠΟΧΗΣ», η κωμωδία εξελίσσεται σε διαφορετικούς χρόνους και μας ταξιδεύει σε διαφορετικές εποχές ώσπου ο χρόνος χάνεται.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΕΡΙΗΓΗΤΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΡΕΘΥΜΝΗΣ σε συνεργασία με το ΘΕΑΤΡΟ ΝΕΩΝ ΡΕΘΥΜΝΟΥ παρουσιάζουν το έργο του ΚΑΛΝΤΕΡΟΝ ΝΤΕ ΛΑ ΜΠΑΡΚΑ “Η Γυναίκα Στοιχειό”.

Είναι μεγάλο το σοκ που παθαίνει κανείς όταν διαβάζοντας τον ΄Εμπορο της Βενετίας, εν έτει 2010, ανακαλύπτει με φρίκη πόσο ανατριχιαστικά επίκαιρο και σύγχρονο είναι το έργο. Χρήμα, δανεισμός, εκμετάλλευση, τοκογλυφία: αυτοί είναι οι κεντρικοί θεματικοί άξονες γύρω από τους οποίους στρέφεται η ιστορία, έννοιες που συναντάμε καθημερινά πια όλοι μας στα κεντρικά δελτία ειδήσεων και στις εφημερίδες.

Ιστορίες της Γης

Πως πλάστηκε η γη; Τι έχει μέσα της; Πώς φτιάχτηκαν τα ζωντανά της; Πως έγινε ο κύκλος των εποχών; Γιατί ένας ιππότης της αναγέννησης ταξίδεψε τόσο μακριά για την αγάπη μιας ακατάδεχτης πριγκίπισσας; Ποια είναι η ωραιότερη ιστορία του κόσμου; Μια πρωτότυπη παράσταση αφήγησης παραμυθιών παντρεμένη με μουσική και τραγούδια που μας ταξιδεύει σε μαγικούς κόσμους και μας καλεί να τους ανακαλύψουμε, παίζοντας και δοκιμάζοντας αυτοσχέδια όργανα και ήχους της γης. Ο Σύλλογος καλλιτεχνών για την προώθηση της τέχνης κατ-ART-ι μέσα στα πλαίσια των δραστηριοτήτων του παρουσιάζει μια άλλη μορφή διαδραστικής αφήγησης παραμυθιών που έχει ως στόχο να εμβαθύνει στη σχέση των παραμυθιών με το παιδικό κοινό και να προσφέρει στα παιδιά την ικανοποίηση της συμμετοχής και της δράσης.

Η “Λιογέννητη” είναι μια παράσταση που βασίζεται σε ένα από τα πιό γνωστά Δημοτικά ποιήματα (Παραλογή), το οποίο συναντάμε σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας. Ο Γιώργος Καλογεράκης το μετέγραψε σε κρητικό δεκαπεντασύλλαβο και του έδωσε θεατρική μορφή. Από το Θέατρο ΟΜΜΑ ΣΤΟΥΝΤΙΟ, παρουσιάζεται σαν ένα παραμύθι. H ιστορία ξεκινάει σε ένα Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, την ώρα που το βράδυ κλείνει τις πύλες του. Στην αίθουσα “Λιογέννητη” θα ζωντανέψουν οι ήρωες της ιστορίας, αλλά και το ίδιο το παραμύθι. Πρόκειται για ένα σχόλιο του θεάτρου ΟΜΜΑ ΣΤΟΥΝΤΙΟ για τη σημερινή σχέση της παράδοσης με την ζωή.

Ο Φορτουνάτος («τυχερός») του Μάρκου Αντώνιου Φόσκολου, είναι η μία από τις τρεις σωζόμενες κωμωδίες της κρητικού αναγεννησιακού θεάτρου (οι άλλες δύο είναι ο Κατσούρμπος του Γ. Χορτάτση και ο Στάθης), και αποτελεί ίσως την πιο «θεατρική» απ’ όλες στα παραστατικά της μέσα, στους κωμικούς χαρακτήρες και στην καίρια αμεσότητά της. Γραμμένη στην κρητική ανατολική διάλεκτο της περιόδου, την εποχή που οι Τούρκοι πολιορκούν τον ενετικό Χάνδακα-Κάστρο, έφτασε σε μας στο χειρόγραφο του ίδιου του ποιητή της, χρονολογημένο στα 1655. Για τον Μαρκαντώνιο Φόσκολο γνωρίζουμε πολλά βιογραφικά στοιχεία, χάρη στην ακάματη έρευνα του βασικού μελετητή του έργου, νεοελληνιστή κ. Alfred Vincent.

Παρόλο που οι ικανότητες του Giovanni Battista Pergolesi ως συνθέτη θρησκευτικής μουσικής είχαν φανεί ήδη ενόσω σπούδαζε στη Νάπολη, η σημαντικότερη συμβολή του στη μουσική ήταν στο χώρο του λυρικού θεάτρου. Μετά από ένα καταστροφικό σεισμό στη Νάπολη, ο Pergolese υποσχέθηκε να επιστρέψει στον κόσμο της θρησκευτικής μουσικής και δημιούργησε το δικό του Stabat Mater, το πιο συχνά τυπωμένο έργο του 18ου αιώνα.

Μακριά ως το Παρίσι, οι κωμικές του όπερες προκάλεσαν τη λεγόμενη «Διαμάχη των Μπουφόνων», διαμάχη μεταξύ των οπαδών της ιταλικής όπερα buffa και των οπαδών των σοβαρών γαλλικών έργων των Lully και Rameau.

Pulcinella και Pergolese: οι δυο αγαπητοί υιοί της Νάπολης συνδέθηκαν για πάντα όταν ο Igor Stravinsky έγραψε το μπαλέτο Pulcinella το 1920. Φασαριόζος, αγενής και ω! τόσο πολιτικά αντισυμβατικός ο Pulcinella έχει διασκεδάσει ακροατήρια σε όλο τον κόσμο.

Οι μαριονέτες του Pulcinella και οι εύληπτες μελωδίες του Pergolesi εμφυσούν νέα ζωή στην παλιά Commedia dell’Arte!

Η όπερα του G. F. HANDEL Alessandro Severo ανήκει στην κατηγορία “pasticcio”. Όχι, δεν έχει να κάνει με το γνωστό φαγητό..., αλλά με ένα έργο ο κορμός του οποίου αποτελείται από μέρη άλλων  προηγούμενων έργων.

Συγκεκριμένα ο Alessandro Severo είναι το δεύτερο «pasticcio» (το πρώτο είναι η όπερα Ορέστης) που δημιούργησε ο Χαίντελ αποτελούμενο αποκλειστικά από δική του μουσική. Πρόκειται δηλαδή για μία νέα όπερα στην οποία ο συνθέτης χρησιμοποιεί άριες και ορχηστρικά αποσπάσματα από προηγούμενες όπερές του, γράφει όμως εκ νέου μια πανέμορφη εισαγωγή (ouvertura), ένα δραματικό ρετσιτατίβο με συνοδεία εγχόρδων (recitativo accompagnato) και, φυσικά, νέα μουσική για τα διαλογικά μέρη που προωθούν την εξέλιξη της υπόθεσης (recitativi secchi) και συνοδεύονται από basso continuo (τσέμπαλο, θεόρβη και βιολοντσέλο).

Η υπόθεση του έργου εκτυλίσσεται στη Ρώμη το 225 π.Χ., όταν ο 16χρονος νέος αυτοκράτορας Αλέξανδρος Σεβήρος, παντρεύτηκε τη νεαρή Σαλούστια, κόρη πατρικίου. Η μητέρα του Αλέξανδρου, Ιουλία, από φόβο μήπως χάσει τη δική της εξουσία, οδήγησε με δόλο την Σαλούστια στην εξορία, παρά τη θέληση του γιου της.

Μια ιστορία γεμάτη ρωμαϊκές ίντριγκες τόσο σε πολιτικό όσο και σε συναισθηματικό επίπεδο, ντυμένη με τις ωραιότερες σελίδες μουσικής του Χαίντελ, έτσι όπως αυτός τις επέλεξε μέσα από τη δική του μουσική παραγωγή.

‘Όποιος ερωτηθεί να αναφέρει τρία γνωστά ονόματα μπαρόκ συνθετών, χωρίς αμφιβολία, θα απαντήσει με εκείνα των Bach, Handel, και Vivaldi. Γνωρίζουμε όμως τα αριστουργήματά τους κάτω από την επιφάνεια; Η πρώτη Ορχηστρική Σουίτα του Bach σε Ντο μείζονα (BWV 1066A), για παράδειγμα, παίζεται συνήθως από ένα χειρόγραφο της περιόδου της Λειψίας, που χρονολογείται στα 1724/5, παρόλο που πρόσφατη έρευνα έχει δείξει ότι γράφτηκε νωρίτερα στο Καίτεν, και μάλιστα με λίγο διαφορετική ενορχήστρωση. Και σχετικά με το Κοντσέρτο Γκρόσο του Handel σε Σι ύφεση μείζονα, opus 3 Νο. 2 (HWV 313); Το πρώτο και τρίτο μέρος του βασίστηκαν στο έργο Brockes Passion του συνθέτη, αξιώνοντας έτσι να παιχτεί με λυρικό πάθος. Τέλος, υπάρχει η θρησκευτική κληρονομιά του Antonio Vivaldi: ένα εκπληκτικό και τεχνικά απαιτητικό μουσικό σύμπαν τόσο ουράνιων, όσο και γήινων παθών, που παρουσιάζεται εδώ στα σόλο μοτέτα “In fuore iustissimæ iræ” (RV 626) και “Nulla in mundo pax sincera” (RV 630), καθώς και στη Sinfonia σε σι ελάσσονα “Al santo sepolcro” (RV 169). Σε αυτή τη συναυλία, το σύνολο Il Fondamento και η Liesbeth Devos θα αψηφήσουν τα στενά όρια μεταξύ φωνητικής και ορχηστρικής μουσικής, προσφέροντας νέες και λαμπερές ερμηνείες αυτών των φαινομενικά οικείων μουσικών «κοσμημάτων».

Το φημισμένο Mozart Quartett Salzburg θα ερμηνεύσει με το δικό του συναρπαστικό μουσικό στιλ την πιο εκλεκτή μουσική δωματίου από την γενέτειρα του Μότσαρτ, το Σάλτσμπουργκ. Η αναζωογονητικά ευχάριστη μουσική της 14χρονης μουσικής διάνοιας, όπως το 1.Streichquartett KV 80 και το Salzburger Divertimento KV 136, ηχούν σαν «διαμάντια» του πρώιμου ρεπερτορίου κουαρτέτων των Γιόχαν Κρίστιαν
Μπαχ και Τζιοβάνι Μπατίστα Σαμαρτίνι (πρόκειται για συνθέτες, τους οποίους το παιδί–θαύμα, το οποίο ταξίδευε στο Μιλάνο και το Λονδίνο, γνώρισε και εκτίμησε).

Στην κορυφαία στιγμή της βραδιάς ακούγεται η διάσημη σύνθεση του Μότσαρτ “Stadlerquintett” KV 581 με τον Έλληνα δεξιοτέχνη του κλαρινέτου, Διονύση Γραμμένο, ο χρυσός ήχος από το κλαρινέτο του οποίου αποτελεί βάλσαμο για την ψυχή.

Νάπολη. Η πόλη όπου γεννήθηκαν ο Farinelli, ο Enrico Caruso και ο Tito Schipa, και όπου έζησαν οι Scarlatti και Pergolese. Αυτή η ηλιόλουστη πόλη προκαλούσε πάντα την προσοχή του κόσμου για την συναρπαστική μουσική της, από την εποχή των villanesche alla napoletana (χωριάτικων ναπολιτάνικων τραγουδιών) που διασκέδαζαν όλη την Ευρώπη στα 1500, μέχρι τα διάσημα ναπολιτάνικα τραγούδια που έκαναν τον γύρο του κόσμου με τον Caruso.

Το σύνολο Fuoco E Cenere (Φωτιά και Στάχτη) μένοντας πιστό στο όνομά του, εμφυσά νέα ζωή, όπως ο φοίνικας, σε ξεχασμένα αριστουργήματα. Το Fuoco E Cenere διευθύνεται από τον Jay Bernfeld, ευρέως διάσημο τόσο ως σολίστα, όσο και ως μουσικό μουσικής δωματίου. Η ενασχόληση του με την τέχνη του τραγουδιού και το ενδιαφέρον του για τον γραπτό και προφορικό λόγο αντικατοπτρίζονται στο εν πολλοίς αυθεντικό ρεπερτόριο του Fuoco E Cenere.

Οι ερμηνείες του Fuoco E Cenere μεγεθύνουν τις εικόνες και την έκφραση σε υπέροχα μουσικά και ποιητικά κείμενα, καταφέρνοντας να συναρπάσουν το κοινό με την ομορφιά τους.

Η Χορωδία Ρωμαίος και Ιουλιέτα (Romeo & Julia Kören) είναι ένα θεατρικό φωνητικό σύνολο που έχει την έδρα του στο Βασιλικό Δραματικό Θέατρο της Στοκχόλμης. Από την ίδρυσή του το 1991, το σύνολο έχει κερδίσει διεθνή αναγνώριση για τη διαφύλαξη και την αναβίωση του πλούσιου μουσικού θησαυρού της Αναγέννησης. Η παράσταση Zefiro torna είναι μια παραγωγή κωμικού μαδριγαλιού σε δυο πράξεις.

Η πρώτη πράξη παρουσιάζει ερωτικές περιπέτειες και είναι αφιερωμένη στη φωνητική μουσική του μεγάλου συνθέτη της όψιμης Αναγέννησης Claudio Monteverdi. Το δεύτερο μισό αναβιώνει τη μουσική μεγάλων συνθετών όπως οι Campion, Farmer, Janequin, di Lasso, da Nola, Del Encina κ.ά. Τα μουσικά κομμάτια συνδυάζονται ζωντανεύοντας μια ιστορία μέσα στην παράσταση. Η χορωδία Ρωμαίος και Ιουλιέτα προσδίδει θεατρική έκφραση στην ευρωπαϊκή μουσική κληρονομιά με επιτυχία, προσφέροντας στο κοινό μια νέα και εμπνευσμένη εμπειρία.

Εκτός από μια σειρά παραστάσεων στο Βασιλικό Δραματικό Θέατρο και άλλα μέρη σε ολόκληρη τη Σουηδία, η παράσταση Zefiro torna έχει επίσης εμφανιστεί, από το 2008 ως το 2010, στις πόλεις Καλίνινγκραντ, Βίλνιους, Νέα Υόρκη, Χάρσταντ, Ντουμπρόβνικ, καθώς και σε περιοδεία δυο εβδομάδων στις ΗΠΑ τον Απρίλιο του 2010.